ZAGOSPODAROWANIE KOMPLEKSU COUNTRY PARK W TARNOWIE PODGÓRNYM

                 Projekt zagospodarowania terenu części prywatnej kompleksu Country Park to właściwie jego modernizacja i uporządkowanie z dodaniem elementów przestrzennych mających za zadanie uspójnić stylowo i kompozycyjnie stan istniejący. 

                 Głównym założeniem przy rozpoczęciu prac projektowych było maksymalne wykorzystanie tego co już w ogrodzie się znajduje i nadanie danym elementom nowych funkcji.

                 Całość terenu podzielona jest w zasadzenie na 3 przestrzenie, strefy funkcjonalne, różniące się charakterem, funkcjami i elementami w nich wprowadzonymi. Są to strefa wejściowa, strefa rekreacyjno-ozdobna, oraz obszar przy powozowni. Warto tutaj jeszcze wyróżnić przestrzeń dzielącą część prywatną terenu od części komercyjnej, przeznaczonej dla gości Country Parku.

STREFA WEJŚCIOWA to część reprezentacyjna, znajdująca się na froncie dworu, Składa się na nią długi wjazd z aleją z drzew liściastych, układ dróg dojazdowych, fontanna, a także duży klomb roślinny na rozdrożu. Aleję pierwotnie stanowiły miłorzęby jednak planowane jest ich przesadzenie w dalszą część założenia. Zostały zastąpione one przez lipę, rodzima roślinę, która lepiej będzie sobie radziła w zastanych warunkach siedliskowych. Sam gatunek dużo lepiej pasuje do charakteru budynku i jego stylu niż drzewa obecnie tworzące układ alejowy. Przed samym wejściem do domu zlokalizowany jest duży podjazd. Tworzy go trawnik o owalnym kształcie, a na nim parter z bukszpanu. Planowane jest usunięcie części trawy będącej wypełnieniem parteru, a na jej miejsce proponuje się wysypanie drobnym żwirem, piaskiem, bądź glinką. Dodatkowym wypełniaczem tej przestrzeni będą róże okrywowe kwitnące na biało. Sezonowo, we wnękach w obwódce pojawiać się będą rośliny cebulowe, tj. tulipany bądź żonkile. 

Przy samym wejściu do istniejących już bukszpanów proponuje się dosadzenie kul z tego samego gatunku, jednak w różnych wielkościach. Celem jest uzyskanie efektu chmur bukszpanowych. Obok nich, symetrycznie po dwóch stronach wejścia do budynku ustawione zostaną donice z roślinami ozdobnymi. Dominanta będą niewielkie krzewy iglaste. 

Na wysokości skrzyżowania dróg powstał duży klomb w kształcie okręgu. Jest on szczególnie zaznaczony poprzez nasadzenia lawendy. Przestrzeń pomiędzy lawendą a drogą, od strony dworu wypełniać będzie jałowiec w płożącej odmianie, natomiast z drugiej strony pozostanie trawa z nasadzonymi roślinami cebulowymi, które sezonowo, na wiosnę wypełnią przestrzeń tworząc bardzo ładny akcent kolorystyczny jeszcze przed zakwitnięciem lawendy. Z drugiej strony za lawendą znajduję się kompozycja roślin iglastych i liściastych, głównie krzewów. Posadzone są one symetrycznie i tworzą ramę widokową na frontowa elewację dworu. Można powiedzieć,  że stanowią swoista bramę wjazdową. Za najwyższymi punktami znajdują się kwitnące krzewy liściaste a za nimi przewidziane miejsce na rośliny cebulowe.  Całość, ładnym, opływowym kształtem sięga aż do wysokości owalnego trawnika na podjeździe. 

Istniejąca fontanna powinna zostać na nowo uruchomiona. Jej otoczenie to symetrycznie rozplanowane nasadzenia roślin cebulowych tworzące pasy o szerokości ok 80 cm. Za fontanną znajdować się będą krzewy liściaste, miedzy innymi lilaki, a także niewielkie rośliny iglaste. Patrząc przez furtkę wejściową otrzymamy wyraźną oś kompozycyjną ciągnącą się w dalszej części aż do samego krańca opracowywanego obszaru.

Koniecznie jest uzupełnienie wszystkich braków w istniejących obwódkach z cisa i bukszpanu. Służyć do tego mają likwidowane w części rekreacyjnej ogrodu niepotrzebne obwódki z tych samych gatunków.

STREFA POWOZOWNI, jak sama nazwa wskazuje, to obszar przeznaczony do garażowania pojazdów właścicieli. Do strefy tej prowadzi, od bramy wjazdowej, odrębna droga prowadząca pod sam budynek. Część powozowni oddzielona jest od dworku subiektywną granicą wyznaczoną przez drzewa liściaste. Roślinność zaplanowana w tym miejscu nawiązuje charakterem do całości założenia, lecz nie odgrywa już tak znaczącej roli jak w pozostałej część projektowanego obszaru, gdzie miała za zadanie podkreślić rangę budynku mieszkalnego. 

Po obu stronach drogi wjazdowej otwiera się widok na trawnik obsadzony drzewami liściastymi. Po lewej stronie jest to szpaler drzew oddzielających część dworku od powozowni, po drugiej stronie natomiast, przestrzeń trawnika wypełniono miłorzębami rosnącymi wcześniej wzdłuż podjazdu do dworku.  

Po obu stronach brukowanego podjazdu na skarpach zaproponowano płożące jałowce, uzupełnione jodłą jednobarwną i brzozą pożyteczną. Wzdłuż ścieżki prowadzącej do dworku, znajdują się dodatkowo  nasadzenia z kosodrzewiny, białokwitnącej hortensji oraz lilaka o kwiatach w kolorze fioletowym. Część frontową budynku powozowni akcentuje geometryczna rabata z istniejących kul bukszpanowych, pachnącej lawendy oraz zlokalizowanego w środku drzewa liściastego o kulistej formie korony. Wejście do budynku obsadzono po obu stronach grupą hortensji. „Plac” frontowy otacza obwódka z cisa, przesadzonego z części ogrodowej dworku, przy której od strony ścieżki posadzono w dwóch kwaterach okrywowe róże, kwitnące latem na biało i różowo.  Wszystkie zastosowane rośliny mają swoje odzwierciedlenie w pozostałych częściach części prywatnej terenu Country Parku, co nadaje spójność całemu założeniu. 

STREFA REKREACYJNO-OZDOBNA, czyli część ogrodowa dworku, która tak jak i podjazd, stworzona jest w barokowym klimacie nawiązującym do stylu budynku mieszkalnego. Kluczowym, w założeniu tej części terenu, była symetria, geometryzacja przestrzeni, a także podkreślenie głównej osi kompozycyjnej, prowadzącej od wyjścia na ogród, aż do otwierającego się widoku na rozległy, naturalistyczny staw otoczony zadrzewieniami iglastymi. Oś ta jest zarazem przedłużeniem osi wjazdowej do dworku. 

Część ogrodowa została zaprojektowana zgodnie z eleganckim, barokowym stylem. Otoczona jest natomiast kontrastującym krajobrazem naturalistycznym – rozległym stawem, oraz zadrzewieniami z roślin iglastych. Promieniście rozchodzące się ścieżki, dzielą przestrzeń na równe kwatery wypełnione ozdobną roślinnością. Każde ze ścieżek to oś widokowa, która prowadzi wzrok na otaczający krajobraz i zaakcentowana jest na końcu drzewem w kulistej formie, zatrzymującym wzrok na osi. 

Po obu stronach wejścia do dworu od części ogrodowej zaproponowano naturalistyczne rabaty. Przewidziane w tym miejscu rośliny to – symetrycznie rozstawione, wąskokolumnowe cyprysy, a ponadto, żywotniki, różaneczniki, jałowce i rośliny okrywowe. Przy jednej z rabat zlokalizowano niewielki placyk przeznaczony do wypoczynku lub pracy. Zaproponowano w tym miejscu stolik i krzesła w barokowej formie. Po obu stronach dworu na trawnikach przewidziano miejsce na posadzenie kwitnących roślin sezonowych. 

Wychodząc do ogrodu uwagę zwraca kompozycja w formie barokowych wgłębników zaprojektowana wewnątrz istniejącego murka z piaskowca z wyciętymi przejściami w czterech przeciwległych miejscach. Wewnątrz znajduje się wysoka ściana z ciętego grabu zamykająca wnętrze, wprowadzając poczucie intymności. W każdym z narożników występują nasadzenia z hortensji, a na dwóch przeciwległych bokach zlokalizowano ławki. W centralnym miejscu przewidziano wprowadzenie ozdobnego poidła dla ptaków. Część zewnętrzna , obsypana jasnym żwirem, obsadzona została obwódka z bukszpanu, a zaraz za nią przewidziano nasadzenia roślin cebulowych. Przejścia zaakcentowano ażurową pergolą w białym kolorze. 

          Wychodząc z dworku na część ogrodową zauważamy dwie niewielkie, prostokątne rabaty różane nasadzone symetrycznie z obu stron głównej osi kompozycyjnej. Za nimi znajdują się dwa niewielkie drzewa o kulistej koronie. Na zakończeniu tejże osi widokowej, w środku okręgu znajduje się wielokątny, ażurowy pawilon(altana), o konstrukcji drewnianej pomalowanej na biało. Wewnątrz pawilonu przewidziane jest umieszczenie dwóch ławek po przeciwległych stronach , a na zewnętrz, z dwóch stron altany, dwa niewielkie drzewa z koroną wyprowadzoną na kształt kuli. 

          Część ogrodową dworku o kształcie zbliżonym do okręgu,  ogranicza grabowa ściana żywopłotu wyprowadzonego na wysokość około dwóch metrów. W ścianie wycięto przejścia na ścieżki, tworząc w ten sposób okna widokowe na przedłużeniach osi kompozycyjnych. Wzdłuż grabowej ściany prowadzi ścieżka spacerowa ograniczona z przeciwległej strony rytmicznymi nasadzeniami ze strzyżonego w formę prostopadłościany grabu, którego korony zostały wyprowadzone na wysokość 1,8m. Idąc dalej tą ścieżka, po obu stronach głównej osi kompozycyjnej zaplanowano dwie rabaty bylinowe z nasadzeniami roślin wieloletnich w kolorach od białego do czerwonego, przy czym dominującą barwą będzie róż. 

            Idąc bliżej wnętrza ogrodu, zauważymy kwatery zbudowane z istniejące obwódki bukszpanowej, którą zdecydowano się powtórzyć, stwarzając mniejsze wnętrze wypełnione płożącymi różami w kolorach białym i różowym. Przestrzeń pomiędzy bukszpanowymi obwódkami wypełniona została drobnym żwirem lub piaskiem. Kolejne, przestrzenie wyznaczone przez układ ścieżek, wypełnia połać eleganckiego  trawnika dywanowego.